سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۹۶

هر سروقدی که بگذرد در نظرم در هیأت او خیره بماند بصرم چون چشم ندارم که جوان گردم باز آخر کم از آنکه در جوانان نگرم