سعد و اسما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سعد و اسما. [ س َدُ اَ ] (اِخ ) اول نام عاشق و دوم نام معشوقه ای است که در عرب بوده اند. (غیاث ) (آنندراج ) : چشمه بانوی و درخت است اخستان هردو باهم سعد و اسما دیده ام . خاقانی . بادت سعادت ابد و باتو بخت را مهری که جان سعد باسما برافکند. خاقانی .