سرسایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرسایه . [ س َ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) سایه ٔ سر : فوق فلک و عرش بود پایه ٔ دیگر این سایه کشد رخت به سرسایه ٔدیگر. محسن تأثیر (از آنندراج ). چو خامه سرخط آزادگی کسی دارد که پاشکسته سرسایه ٔ نهال خوداست . محسن تأثیر(از بهار عجم ).