سرسامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرسامی . [ س َ ] (ص نسبی ) کسی که مبتلای مرض سرسام باشد. (آنندراج ) : بی نضج دولت او سرسامی است عالم کز فتنه هر زمانش بحران تازه بینی . خاقانی . سرسامی است عالم و عدل است نضج او نضج از دوای عافیت آور نکوتر است . خاقانی . همت خاصان و دل عامیان شیفته زآن نور چو سرسامیان . نظامی . سرسامی و نور چون بود خوش خاشاک و نعوذ باﷲ آتش . نظامی (لیلی و مجنون ص ١١٩).