سرزنده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سرزنده . [ س َ زِ دَ / دِ ] (ص مرکب ) سربزرگ، چه زنده بمعنی بزرگ است . (غیاث ). سربزرگ، چه زنده بمعنی مطلق بزرگ است، از این جاست که فیل بزرگ را زنده پیل گویند. (از آنندراج ). مهتر. بزرگ : سرزنده ای نماند جهان خراب را بر سر عمامه ها همه لوح مزارهاست . محسن تأثیر (از آنندراج ). ◄ بانشاط. دل زنده .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بانشاط، دل‌به‌نشاط، زنده‌دل، سرحال، سرخوش ≠ افسرده، بی‌دل و دماغ، پکر، گرفته، دلمرده سرحلقه، سرخیل، سردسته، سلسله‌جنبان