سحرپیشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سحرپیشه . [ س ِ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) آنکه پیشه ٔ او ساحری باشد. جادوگر و ساحر. ◄ مجازاً، بغایت ماهر در فن خود : که گفت آنکه خاقانی سحر پیشه دگر خاص درگاه سلطان نشاید. خاقانی . مطرب سحر پیشه بین در صور هر آلتی آتش و آب و باد و گل کرده بهم ز ساحری . خاقانی .