سحربیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سحربیان . [ س ِ ب َ ] (ص مرکب ) کسی که بیان او سحرآمیز باشد. بغایت فصیح و بلیغ : منم آن سحربیان کز مدد طبع سلیم نبرد ناطقه نام سخنم بی تعظیم . عرفی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سحربیان . [ س ِ ب َ ] (ص مرکب ) کسی که بیان او سحرآمیز باشد. بغایت فصیح و بلیغ : منم آن سحربیان کز مدد طبع سلیم نبرد ناطقه نام سخنم بی تعظیم . عرفی (از آنندراج ).