سحادل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سحادل . [ س ُ دِ ] (ع اِ) نره . (منتهی الارب ). و گویند: هو لایعرف سحادلیه من عنادلیه ؛ یعنی او نمی شناسد کیر را از خایه . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سحادل . [ س ُ دِ ] (ع اِ) نره . (منتهی الارب ). و گویند: هو لایعرف سحادلیه من عنادلیه ؛ یعنی او نمی شناسد کیر را از خایه . (منتهی الارب ) (آنندراج ).