سبک کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبک کردن . [ س َ ب ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تخفیف . (منتهی الارب ) (تاج المصادر) (دهار). ♦ سبک کردن راه ؛ آسان کردن راه . (آنندراج ): مرا و شما را سبک راه کرد بما این ره دور کوتاه کرد. نظامی (از آنندراج ). ♦ سبک کردن سخن ؛ تخفیف در کلام : و گروهی ازبهر سبک کردن سخن مکعب را کعب خواند. (التفهیم ).