سبنتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبنتی . [ س َ ب َ تا ] (ع ص ) مرد دلیر پیش درآینده در حرب . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ (اِ) پلنگ . ج، سبانت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء) : بکف سبنتی ازرق العین مطرق . ؟ (از اقرب الموارد).