ساهر

ساهر. [ هَِ ] (ع ص ) بیدار. مقابل نائم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) : هر که شب ساهر شود پژمرده گردد بامداد وین گل پژمرده چون ساهر شود زاهر شود. منوچهری . چون چشم ِ بخت و دولت بیدارت نبود ستاره ٔ سحری ساهر. سوزنی . ◄ لیل ساهر؛ شب ِ بیداری . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

ساهر. [ هَِ ] (اِخ ) مسمی به یوسف . طبیبی بوده است به ایام مکتفی خلیفه و کتاب کناش از اوست . (ابن الندیم ). رجوع به عیون الانباء ص ٢٠٣ شود.