ساغرج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساغرج . [ غ َ ] (اِخ ) یکی از قراء سغد است بر پنج فرسنگی سمرقند از نواحی اشتیخن . (معجم البلدان ): در زمانی که لشکر اسلام در ولایت سمرقند آمدند بعد از ولایت بخارا قلعه ای معظم تر از قلعه ٔ ساغرج نبوده است از آن سبب لشکر اسلام اول متوجه به آنجا شده اند و محاصره نموده اند چنانکه در اندک روز فتح آن قلعه شده است چون آنجا را فتح نموده اند حکومت آنجا را بخدمت حضرت بزرگوار[ برهان الدین ساغرجی ] داده اند. (قندیه ص ٦٧). و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٤١٢ و صاغرج شود. در حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٢٦٠، دهی بنام ساغر آمده که ظاهراً همین موضع است .