زورآفرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زورآفرین . [ ف َ ] (نف مرکب ) آفریننده ٔ نیرو. خدا. (از فهرست ولف ) : ز یزدان زورآفرین زور خواست بزد دست و آن سنگ برداشت راست . فردوسی . سپه برگرفت و بنه برنهاد ز دادار زورآفرین کرد یاد. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زورآفرین . [ ف َ ] (نف مرکب ) آفریننده ٔ نیرو. خدا. (از فهرست ولف ) : ز یزدان زورآفرین زور خواست بزد دست و آن سنگ برداشت راست . فردوسی . سپه برگرفت و بنه برنهاد ز دادار زورآفرین کرد یاد. فردوسی .