زمین زاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمین زاده . [زَ دَ / دِ ] (اِخ ) آن حضرت صلی اﷲ علیه و آله . (ناظم الاطباء). محمد مصطفی (ص ). (آنندراج ). ◄ (ن مف مرکب، اِ مرکب ) جمله ٔ موجودات . (آنندراج ). ◄ آدمی زاده . بشر. (ناظم الاطباء). ◄ خاکسار. (ناظم الاطباء). ◄ وحید دستگردی «خاک زمین زاده » را در این بیت نظامی : بازده این وام فلک داده را طرح کن این خاک زمین زاده را. جسم معنی کرده است . رجوع به مخزن الاسرار نظامی چ وحید ص ١٦٨ شود.