زمانیان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زمانیان . [ زَ ] (اِ مرکب ) بمعنی عالمیان . (آنندراج ). (از: «زمانی »، منسوب به زمان، عالم + «ان »، علامت جمع). رجوع به زمانی و زمان شود.