زجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زَ جِ) (ص.) زاج، زچه، زن زائو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زَ جِ) (ص.) زاج، زچه، زن زائو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زجه . [ زَ ج َ / ج ِ ] (ص، اِ) زن نوزا که آنرا زاج نیز گویند. (از شرفنامه ٔمنیری ). زنی را گویند که زاییده باشد و او را تا چهل روز زجه میتوان گفت . و با جیم فارسی هم هست . (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). رجوع به زاج و زچه شود.