زبدیا

زبدیا. [ زَ ب َ ] (اِخ ) کاهنی از بنی امیر که پس از بازگشت از بابل با زنی بیگانه ازدواج کرد. (از دائرة المعارف بستانی ).

زبدیا. [ زَ ب َ ] (اِخ ) یکی از بنی لاوی که درروزگار پادشاهی یهوشافاط او را برای تعلیم دین در شهرهای یهودا فرستادند. (از دائرة المعارف بستانی ).

زبدیا. [ زَ ب َ ] (اِخ ) ابن میخائیل . از بنی شفاتیاء وی با ٨٠ تن از عشیره ٔ خویش، همراه عزرا بازگشت . (از دائرة المعارف بستانی ).