زبانه گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبانه گیر. [ زَ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) گیرنده ٔ زبانه . خاموش کننده ٔ شعله . ◄ در این بیت مسعودسعد کنایت از بمراد شدن روزگار، خاموش گشتن فتنه ها آمده : جهان بکام تو و کار و بار دولت تو زبانه گیرتر از کارزار آتش و آب . مسعودسعد.