زاویه افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاویه افکندن . [ ی َ / ی ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) زاویه در فارسی با لفظ افکندن مستعمل است . (آنندراج ) . بنا کردن زاویه . پی افکندن زاویه : افکنده ز روزگار بیحد صد زاویه در یکی الف قد. واله هروی (از آنندراج ).