زاهدکوه

زاهدکوه .[ هَِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خورشیدجهان آرا باشد. (آنندراج ) (برهان قاطع). آفتاب . (فرهنگ رشیدی ). منزوی در کوه . (کشف اللغات ) : زاهد کوه آستینی برفشاند زو کلید خمستان بیرون فتاد. خاقانی . و رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ١٣ شود.