زاغا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغا. (اِخ ) یکی از ناحیه های اقلیم ثالث است که اعراب آن را در سال ٥٠٠ هَ . ق . اشغال کرده اند. آلوسی از ابن خلدون آرد: اعراب اقلیم ثالث را از مغرب تا اقصای یمن و مشرق هند برای سکونت برگزیدند و حجاز، یمن، نجد، تهامه و دیگر مراکزی را که در سده ٔ پنجم هجری اشغال کردند مانند صحراها و تپه های برقه، قسطنطنیه، زاغا و مغرب آبادان کردند.(بلوغ الارب آلوسی ص ١٤ بنقل از تاریخ ابن خلدون ).