زاغ گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گِ رِ تَ) (مص ل.) طعنه زدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گِ رِ تَ) (مص ل.) طعنه زدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاغ گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) مجازاً عیب گرفتن و طعنه زدن . (فرهنگ نظام ). طعنه زدن و استهزا کردن . بدین معنی کلاغ گرفتن نیز بیاید. (آنندراج ) : سنگ عبرت بر دل درویش هستی خواه زن زاغ حسرت بر دل دیندار دنیاخواه گیر. (منسوب به حافظ).