زار و نزار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رُ نَ) (ص مر.) لاغر و ضعیف، افسرده و رنجور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رُ نَ) (ص مر.) لاغر و ضعیف، افسرده و رنجور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زار و نزار. [ رُ ن ِ /ن َ ] (ص مرکب ) خوار و ضعیف لاغر و زبون : ماه گاهی چو روی یار من است گه چو من گوژپشت و زار و نزار. قمری . (از حدائق السحر وطواط چ معین ص ١٩). در میان آب و آتش همچنان سرگرم تست این دل زار و نزار و اشکبارانم چو شمع. حافظ. دردمندی من سوخته ٔ زار و نزار ظاهراً حاجت تقریر و بیان این همه نیست . حافظ. و رجوع به زار و نزار شود.