رویینه خم

رویینه خم . [ ن َ / ن ِ خ ُ ] (اِ مرکب ) کوس و نقاره ٔ بزرگ . (ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (از برهان ). رویین خم . (فرهنگ فارسی معین ) : بزد نای رویین و رویینه خم خروش آمد و ناله ٔ گاودم . فردوسی . برآمد خروشیدن گاودم دم نای رویین و رویینه خم . فردوسی . بریده سمند سرافراز دم دریده همه کوس و رویینه خم . فردوسی . برآمد خروشیدن گاودم جهان شد پر از بانگ رویینه خم . فردوسی . خروش آمد ز دز رویینه خم را درای نای و کوس و گاودم را. (ویس و رامین ). برآمد دم مهره ٔ گاودم خروشان شد از خام رویینه خم . اسدی . ز فریاد خرمهره و گاودم علی اﷲ برآمد ز رویینه خم . نظامی . درآمد به شورش دم گاودم به خمبک زدن خام رویینه خم . نظامی . رجوع به رویین خم شود.