رودکی | قصاید و قطعات | شماره ۱۱۸ - گل بهاری! بت تتاری!

گل بهاری، بت تتاری نبیذ داری، چرا نیاری؟ نبیذ روشن، چو ابر بهمن به نزد گلشن چرا نباری؟