روبهک

روبهک . [ ب َ هََ ] (اِ مصغر) (از: روبه + -َک، پسوند تصغیر) بچه ٔ روباه . (آنندراج ). مصغر روبه . روبه کوچک . روباه کوچک : گر می نوشد گدا به میری برسد ور روبهکی خورد به شیری برسد. خیام . ای روبهک چرا ننشینی بجای خویش با شیر پنجه کردی و دیدی سزای خویش . سعدی .