رهین گشتن

رهین گشتن . [ رَ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) مرهون شدن . در گرو بودن . مدیون شدن : ای به فضل تو امامان جهان گشته مقر ای به شکر تو بزرگان جهان گشته رهین . فرخی . کدام کس که نه او را به طبع گشت رهی کدام دل که نه او را به مهر گشت رهین . فرخی . گیتی او را بجان رهین گشتی دولت او را بطوع رام شدی . مسعودسعد. قضا مساعد او و قدر مسخر او یکی چو گشته رهین و یکی چو گشته اسیر. مسعودسعد.