رهی معیری | چند قطعه | موی سپید

رهی بگونه چون لاله برگ غره مباش که روزگارش چون شنبلید گرداند گرت به فر جوانی امیدواری هاست جهان پیر ترا نا امید گرداند گر از دمیدن موی سپید بر سر خلق زمانه آیت پیری پدید گرداند دریغ و درد که مویی نماند بر سر من که روزگار به پیری سپید گرداند

موی سپید، آیت پیری است در جهان گوش تو از سپیدی مو شکوه‌ها شنید لیکن سیاه روزی من بین که بر سرم مویی به جا نماند که پیری کند سپید