رهی معیری | غزلها - جلد چهارم | ناله جویبار

گر چه روزی تیره‌تر از شام غم باشد مرا در دل روشن صفای صبحدم باشد مرا زرپرستی خواب راحت را ز ندگس دور کرد صرف عشرت می‌کنم گر یک درم باشد مرا خواهش دل هر چه کمتر شادی جان بیشتر تا دلی بی‌آرزو باشد چه غم باشد مرا در کنار من ز گرمی بر کناری ایدریغ وصل و هجران غم و شادی به هم باشد مرا در خروش آیم چو بینم کج نهادی‌های خلق جویبارم ناله از هر پیچ و خم باشد مرا گر چه در کارم چو انجم عقده‌ها باشد رهی چهره بگشاده‌ای چون صبحدم باشد مرا