رهشی

رهشی . [ رَ ] (اِ) ارده که با عسل و شیره و دوشاب مخلوط کرده، خورند. (آنندراج ) (از یادداشت مؤلف ) (ناظم الاطباء). به فارسی ارده نامند وآن کنجد بوداده ٔ مقشر است که از ساییدن بسیار مایع گردد و روغن از آن جدا نکنند. مصلحش عسل و سرکه است .(از تحفه ٔ حکیم مؤمن ). رجوع به رهشه و رهشی شود.