رهزنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهزنی . [ رَ زَ ] (حامص مرکب ) راهزنی . عمل و صفت راهزن و رهزن . (یادداشت مؤلف ) : نه مردی است این دزدی و رهزنی بدین کار واپس تر از هر زنی . فردوسی . رجوع به رهزن و راهزنی شود. ♦ رهزنی کردن ؛ دزدی کردن در راه . (از ناظم الاطباء).