ره سپردن

ره سپردن . [ رَه ْ س ِ پ َ / پ ُ دَ ] (مص مرکب ) راه سپردن . درنوشتن راه . درنوردیدن راه . کنایه از رفتن . (یادداشت مؤلف ) : فتنه ره تقدیر وقضا هرگز نسپرد تا فکرت او پایه ٔ تقدیر و قضا شد. مسعودسعد. رجوع به راه سپردن شود.