ره بردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره بردار. [ رَه ْ ب ُ ] (نف مرکب )راه برنده . کنایه از پی برنده . (از یادداشت مؤلف ). ♦ ره بردار به جای نبودن ؛ بدان جای راه نبردن . راه نیافتن و دسترسی پیدا نکردن بدان جای .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره بردار. [ رَه ْ ب ُ ] (نف مرکب )راه برنده . کنایه از پی برنده . (از یادداشت مؤلف ). ♦ ره بردار به جای نبودن ؛ بدان جای راه نبردن . راه نیافتن و دسترسی پیدا نکردن بدان جای .