رنگ چرک تاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنگ چرک تاب . [ رَ گ ِ چ ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رنگی که بر آن چرک کم معلوم می شود مثل رنگ سیاه و سبز ماشی و طوسی . (آنندراج ) : روز سیاه پرده ٔ آلوده دامن است ممنون بخت خویشم از این رنگ چرک تاب . تأثیر (از آنندراج ).