رنگ طلایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنگ طلایی . [ رَ گ ِ طِ / طَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب )رنگی است زرد مثل طلا و نسبت آن به رنگ عشاق بدیهی است و شعرای هندی زبان به رنگ معشوق نسبت دهند. (از بهار عجم ) (از آنندراج ). رنگ سفیدی که به زردی زند. و اطلاق آن بر رنگ معشوق نه به اعتبار زردی است بل از جهت فروغ است که لازم طلاست . (از آنندراج ) : آن رنگ طلایی خط مشکین خواهد هر جا گل جعفری است با ریحان است . محسن تأثیر (از آنندراج ). رنگ سیلاب طلایی شده از نور چراغ چشمها مشرق خورشید درخشان شده است . صائب (از آنندراج ).