رنگ شکستن

رنگ شکستن . [ رَ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) بیرنگ کردن . بی رونق کردن : ترسم که شکستی به گلستان تو آید زآن آه که رنگ گل خورشید شکستم . باقر کاشی (از آنندراج ).