رنگ آور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنگ آور. [ رَ وَ ](نف مرکب ) کسی را گویند که هر دم خود را به شیوه و رنگی برآورد. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). ابن الوقت . ◄ فریب دهنده . محیل . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). آنکه هر دم رنگی نماید و مردم را فریب دهد و آن را رنگ فروش نیز گویند، و رنگ روش نیز مخفف آن است . (از آنندراج ). و رجوع به رنگ فروش و رنگ روش شود.