رفوشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفوشه .[ رَ ش َ / ش ِ ] (اِ) بازی و مسخرگی و ظرافت . (ناظم الاطباء) (از برهان ). سخر و لاغ . (فرهنگ جهانگیری ). سخر. (شرفنامه ٔ منیری ). تمسخر و لاغ و مسخرگی . (یادداشت مؤلف ). سخره و لاغ . (از شعوری ج ٢ ورق ١٥). ◄ عصیان و گناه . (ناظم الاطباء) (از برهان ). گناه .(فرهنگ جهانگیری ) (شرفنامه ٔ منیری ) (از شعوری ج ٢ ورق ١٥). گناه . بزه . عصیان . (یادداشت مؤلف ). ◄ (مص ) پی بردن و یافتن . (ناظم الاطباء) (از برهان ). پی بردن . (شرفنامه ٔ منیری ). ◄ برچیدن . (ناظم الاطباء) (فرهنگ جهانگیری ) (شرفنامه ٔ منیری ) (ازبرهان ) (از شعوری ج ٢ ورق ١٥). رجوع به رفوسه شود.