رعیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعیل . [ رَ ] (ع اِ) گله ٔ اسبان . (ناظم الاطباء). گله ٔ اسبان اندک . (آنندراج ) (منتهی الارب ). تعداد کمی از گله ٔ اسبان، ج، رِعال و در لسان به معنی هر گروه کوچکی از گله ٔ اسب و مرد و پرنده و جز آن . (از اقرب الموارد). رجوع به رعین شود.