رعیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعیس . [ رَ ] (ع ص ) شتری که دست آن را به پای وی بسته باشند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ شتری که در رفتن مضطرب و جنبان بود. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعیس . [ رَ ] (ع ص ) شتری که دست آن را به پای وی بسته باشند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ شتری که در رفتن مضطرب و جنبان بود. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).