رسن وار

رسن وار. [ رَ س َ ] (ص مرکب ) همچون رسن . همانندرسن . مانند رسن . مثل ریسمان . ریسمان وار. که مثل ریسمان بلند باشد. که مانند رسن دراز باشد : سر از چنبر تو ببردند لیکن رسن وار سرْشان درآید به چنبر. امیرمعزی . بپیچید آه من در بر چو زآتش چنبری وآنگه رسن وار آتشین چنبر گره گیرد ز پیچانی . خاقانی . سرآغوش و گیسوی عنبرفشان رسن وار در عطف دامن کشان . نظامی . به گیسوی رسن وار از پس پشت چو افعی هرکه را می دید می کشت . نظامی .