رسم تام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رسم تام . [ رَ م ِ تام م ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) (اصطلاح منطق ) مرکب است از جنس قریب و عرض خاص . مقابل رسم ناقص . (از فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی تألیف سجادی ). آنچه ترکیب یابد از جنس قریب و عرض خاص مانند تعریف انسان به حیوان ضاحک . (از تعریفات جرجانی ) (از کشاف اصطلاحات الفنون ). پس اگر افادت تمییز کلی کند [ رسم ] تام بود والاّ ناقص . (اساس الاقتباس ص ٣٤١). و رجوع به رسم و رسم ناقص و جدول شود.