رذیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رذیلة. [ رَ ل َ ] (ع اِمص ) رذیلت . ناکسی و حقارت . ضد فضیلة. (ناظم الاطباء). ناکسی . ضد فضیلت . (منتهی الارب ). ناکسی . مقابل فضیلت . (آنندراج ). ج، رَذائِل . و رجوع به رذیله شود. ◄ (ص ) زن ناکس و فرومایه . (آنندراج ) (غیاث اللغات از صراح اللغه و منتخب اللغات ). ♦ اعمال رذیلة ؛ کارهای زشت و ناشایسته . (ناظم الاطباء).
رذیله . [ رَ ل َ ] (ع ص ) ناشایسته و زشت و دون و فرومایه . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) رَذیلة. رَذیلت . ناکسی و فرومایگی . (غیاث اللغات از صراح اللغه و منتخب اللغات ).