رذاذ

رذاذ. [ رَ ] (ع مص ) رَذّ. باریدن باران رذاذ. (از اقرب الموارد). رجوع به رَذاذ در معنی اسمی و رَذّ شود.

رذاذ. [ رَ ] (ع اِ) باران نرم و ریزه و باران پیوسته ٔ ریزه که به غبار ماند. (ناظم الاطباء). باران نرم ریزه و هو فوق القطقط، یا باران پیوسته ٔ ریزه که به غبار ماند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). باران بزرگ قطره . ج، رُذَد. (مهذب الاسماء). باران ضعیف . متنبی گفته است : «مطر المنایا وابلاً و رذاذا». (از اقرب الموارد). ◄ مال اندک، و از آن است : «فلما ثقل حاذی و نفد رذاذی »؛ ای کثرت عیالی و فرغ مالی القلیل . (از اقرب الموارد).