ردیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ردیم . [ رَ ] (ع ص ) ثوب ردیم ؛ جامه ٔ کهنه . ج، رُدُم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). جامه ٔ پیوندبست . (مهذب الاسماء).
ردیم . [ رَ ](اِخ ) نام دلاوری است و بسبب بزرگی خلقت این نام گرفته است . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).