رخصت گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخصت گرفتن . [ رُ ص َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) اذن و دستوری گرفتن و اجازه ٔ رخصت خواستن . (ناظم الاطباء) : باز براق از دم او جان گرفت سوی زمین رخصت جولان گرفت . وحید (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخصت گرفتن . [ رُ ص َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) اذن و دستوری گرفتن و اجازه ٔ رخصت خواستن . (ناظم الاطباء) : باز براق از دم او جان گرفت سوی زمین رخصت جولان گرفت . وحید (از آنندراج ).