رخشش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخشش . [ رَ ش ِ ] (اِمص ) درخشش . رخشیدن . (ناظم الاطباء). عمل رخشیدن . صفت رخشیدن . رخشندگی . درخشندگی . تابناکی . تابندگی . تابش : به رخشش بکردار تابان درخشی که پیچان پدید آید از ابر آذر. ؟ (از لغت فرس اسدی نسخه ٔ خطی نخجوانی ). ◄ شعاع نور و پرتو روشنی و لمعان و تاب و ضیا و روشنایی و درخشندگی . (ناظم الاطباء).