رحیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحیة. [ رُ ح َی ْ ی َ ] (اِخ ) چاهی است نزدیک جحفة. (منتهی الارب ).
رحیة. [ رَ حی ی َ ] (ع اِ) مار حلقه زده . (ناظم الاطباء). صورت اصلی کلمه ٔ رَحّة است به معنی مار بصورت طوق پیچ خورده . (منتهی الارب ).
رحیة. [ رُ ح َی ْ ی َ ] (ع اِ مصغر) مصغر رَحی ̍. سنگ آسیای کوچک . (ناظم الاطباء).