رحیب

(رَ) [ ع. ] (ص.) فراخ، گشاده. رحیق (رَ) [ ع. ]<BR>۱- (ص.) خالص.<BR>۲- (اِ.) شراب بی غش و ناب.<br>

(رَ) [ ع. ] (ص.) فراخ، گشاده. رحیق (رَ) [ ع. ] ۱- (ص.) خالص. ۲- (اِ.) شراب بی غش و ناب.

رحیب . [ رَ ] (ع ص ) فراخ . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) : همتی عالی و نعمتی متوالی و کنفی رحیب و مرتعی خصیب . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٨٦). ◄ فراخ سینه . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). رحیب الصدر؛ واسعالصدر. (ناظم الاطباء). فراخ سینه . (یادداشت مؤلف ) (از اقرب الموارد). ◄ بسیارخوار. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). پرخور. (از اقرب الموارد). رَژْد. اکول .