رحب

(رَ) [ ع. ] (ص.) فراخ، گشاده.<br>

(رَ) [ ع. ] (ص.) فراخ، گشاده.

رحب . [ رَ ] (اِخ ) موضعی است مر هذیل را. (منتهی الارب ).

رحب . [ رَ ] (ع ص ) رُحاب . فراخ و گشاد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). فراخ .(آنندراج ) (دهار) (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد).رجوع به رُحاب شود. ◄ (اِ) ج ِ رَحْبة و رَحَبة. (ناظم الاطباء). رجوع به رَحَب و رحبة شود. ♦ رحب الباع و الذراع و رحیبهما ؛ سخی . (اقرب الموارد). ♦ رحب الذراع بالامر ؛ آنکه در برابر کاری پر توان و طاقت باشد. (از اقرب الموارد). ♦ رحب الصدر ؛ پرتحمل . پروقار. (از اقرب الموارد). ♦ رحب الفهم ؛ آنکه خِرد وسیع دارد. (از اقرب الموارد).

رحب . [ رَ ] (ع مص ) فراخ شدن . (دهار) (مصادر اللغه ٔ زوزنی ) (ترجمان ترتیب عادل بن علی ص ٥١) .